“PINA-IMBESTIGAHAN KA NA NAMIN!” SIGAW NG PAMILYA NG NOBYO NIYA. INAKUSAHAN SIYANG GOLD DIGGER DAHIL WALA SIYANG RECORD NG YAMAN. PERO HINDI NILA ALAM, HINDI SIYA MAHIRAP… MASYADO LANG MAKAPANGYARIHAN ANG PAMILYA NIYA KAYA “CONFIDENTIAL” ANG LAHAT.
Si Sofia ay isang simpleng babae na nagtatrabaho bilang isang Art Curator. Tahimik lang siya, simple manamit, at laging nakasakay sa Grab. Ang boyfriend niyang si Liam ay galing sa pamilyang Villareal—mga may-ari ng Villareal Malls.
Kahit mahal siya ni Liam, ang pamilya nito, lalo na ang inang si Donya Corazon at ang kapatid na si Trixie, ay sukdulan ang galit kay Sofia.
Isang gabi, ipinatawag si Sofia sa Villareal Mansion para sa isang “Family Dinner.” Akala ni Sofia ay welcome na siya, pero isa pala itong patibong.
Pag-upo pa lang ni Sofia sa hapag-kainan, naghagis agad si Donya Corazon ng isang makapal na Brown Envelope sa harap niya.
BLAG!
Natigilan si Liam. “Ma? Ano ‘to?”
“Buksan mo, Sofia,” utos ni Donya Corazon, nakataas ang kilay. “Tignan mo ang baho ng pagkatao mo.”
Dahan-dahang binuksan ni Sofia ang envelope. Laman nito ay mga litrato niya sa trabaho, sa inuuwian niyang condo, at isang Background Investigation Report mula sa isang Private Investigator.
“Pina-imbestigahan ka na namin,” mariing sabi ni Donya Corazon.
“At alam mo ba ang nakita namin?” sabat ni Trixie sabay tawa. “WALA. As in WALA. Zero assets. Wala kang sariling bahay. Wala kang kotse. Ang nakalagay sa parents mo? ‘Unknown’. Walang negosyo. Walang lupa.”
“Ibig sabihin lang niyan,” dagdag ng Donya. “Isa kang anak ng wala. Mahirap ka pa sa daga. At ginagamit mo lang ang anak ko para makaahon ka sa laylayan! Isa kang Gold Digger!”
Napahawak si Sofia sa envelope. Kalmado lang siya.
“Tita,” mahinahong sabi ni Sofia. “Mahal ko po si Liam. Hindi ko po kailangan ng pera niyo. May sarili po akong ipon.”
“Ipon?!” sigaw ni Trixie. “Magkano? Barya? Tignan mo nga kami! Ang cutlery na hawak mo ay mas mahal pa sa buhay mo! Layuan mo ang kapatid ko bago ka namin ipakaladkad palabas!”
Tumayo si Liam. “Ma! Tama na! Mahal ko si Sofia!”
“Umupo ka Liam!” sigaw ng ama niyang si Don Jaime. “Para sa kapakanan mo ito! Hindi tayo pwedeng mahaluan ng dugong hampaslupa. Sinasabi ng imbestigador na peke ang identity ng babaeng ‘yan dahil wala siyang mahanap na record. Baka kriminal pa ‘yan!”
Sa gitna ng sigawan, biglang tumunog ang doorbell ng mansyon. Sunod-sunod na katok.
Pumasok ang Butler, namumutla.
“Sir… Ma’am…” nanginginig ang boses ng Butler. “May… may bisita po. Hindi po namin mapigilan. Ang dami po nilang bodyguards.”
Bago pa makatayo si Don Jaime, bumukas ang malaking pinto.
Pumasok ang limang lalaking naka-itim na suit na may earpiece. At sa gitna nila, naglakad ang isang matandang lalaki na may dalang tungkod na gawa sa garing. Ang awra niya ay nakakatakot at puno ng kapangyarihan.
Nanlaki ang mata ni Don Jaime. Nalaglag ang tinidor ni Donya Corazon.
Kilala nila ang lalaking ito.
Siya si Don Augusto Mondragon. Ang pinakamayamang tao sa Asya. Ang may-ari ng Mondragon Empire na nagmamay-ari ng mga bangko, airlines, at shipping lines. Ang Villareal Malls ay parang tindahan lang ng kendi kumpara sa yaman ng Mondragon.
Dali-daling tumayo si Don Jaime. “D-Don Augusto! Anong… anong ginagawa niyo dito? Isang karangalan po!”
Hindi pinansin ni Don Augusto si Jaime. Naglakad siya nang diretso sa hapag-kainan.
Nilampasan niya si Trixie. Nilampasan niya si Donya Corazon.
Tumigil siya sa tapat ni Sofia.
Akala ng pamilya Villareal ay palalayasin din ni Don Augusto si Sofia.
“Siguro utang din ng babaeng ‘yan kay Don Augusto kaya siya sinusugod!” bulong ni Trixie.
Pero laking gulat nila nang yumuko si Don Augusto at hinalikan ang noo ni Sofia.
“Anak,” malambing na sabi ng bilyonaryo. “Bakit hindi ka sumasagot sa tawag ko? Nag-aalala ang Mommy mo. Sabi ng Security Team ko, nandito ka daw sa bahay ng mga Villareal.”
Tumahimik ang buong mansyon. Parang sementeryo.
“A-Anak…?” utal ni Donya Corazon. “D-Don Augusto… anak niyo ang gold digger na ‘yan?”
Humarap si Don Augusto kay Donya Corazon. Ang tingin niya ay nakakamatay.
“Gold Digger?” tanong ng Don. “Tinatawag mong gold digger ang sole heiress ng Mondragon Empire?”
“Kaya walang mahanap na record ang ‘Private Investigator’ niyo,” paliwanag ni Don Augusto, “ay dahil ang Data Privacy ng pamilya ko ay protektado ng State Level Security. Tanging Presidente lang at matataas na opisyal ang pwedeng maka-access sa records ni Sofia. Ganyan kami kayaman. Ganyan kami ka-pribado.”
“At kayo…” tinignan niya ang envelope sa mesa. “Nangahas kayong imbestigahan ang anak ko at insultuhin siya sa harap ng pagkain?”
Tumayo si Sofia at inayos ang damit niya.
“Pa,” sabi ni Sofia. “Umuwi na tayo. Ayoko na dito.”
“Sandali! Sofia!” sigaw ni Don Jaime, biglang nagbago ang ihip ng hangin. “Hija! Joke lang ‘yun! Pagsubok lang ‘yun! Welcome na welcome ka sa pamilya namin!”
“Oo nga, Sofia!” sabi ni Trixie, nanginginig. “Best friend tayo di ba? Pahiram naman ng bag!”
Humarap si Sofia sa kanila.
“Sabi niyo kanina, ang cutlery niyo ay mas mahal pa sa buhay ko?”
Kinuha ni Sofia ang table napkin at ibinato sa mesa.
“Don Jaime,” sabi ni Sofia. “Ang lupang kinatatayuan ng Villareal Malls? Pag-aari ‘yan ng Mondragon Land. Pinapaupahan lang namin sa inyo.”
“Dahil sa ipinakita niyo ngayong gabi… Papa, paki-cancel ang lease contract nila. Gusto ko nang paalisin ang mall nila sa lupa natin.”
“Masusunod, anak,” sagot ni Don Augusto.
“Huwag! Sofia! Malulugi kami!” pagmamakaawa ni Donya Corazon, lumuluhod at kumakapit sa palda ni Sofia. “Parang awa mo na!”
Tumingin si Sofia kay Liam.
“Liam, mahal kita. Pero hindi ko kayang makisama sa pamilyang ang tingin sa tao ay presyo. Kung kaya mong iwan ang yaman nila at sumama sa akin, hihintayin kita sa labas. Pero kung hindi… ito na ang paalam.”
Tumalikod si Sofia at naglakad palabas kasama ang kanyang bilyonaryong ama.
Naiwan ang pamilya Villareal na umiiyak at nagsisisi. Ang inakala nilang “Gold Digger” na hinamak nila ay siya palang may-ari ng gintong minahan na bumuhay sa kanila, at ngayon ay babawiin na ang lahat.
